Doskonalenie procesów neuropoznawczych
Zdrowych ludzi nie nagradza się za prawidłową reakcję na czyjś ból czy cierpienie, śpieszą z pomocą, bo taka reakcja wynika z wyższego poziomu rozwoju etycznego, ich mózg rozpoznaje kontekst i prawidłowo reaguje. Mózg uwarunkowany na nagrodę, jest ukształtowany w patologiczny sposób, owszem dochodzi do wykształcenia prawidłowego wzoru reakcji, co świadczy o możliwości stworzenia takiej ścieżki w mózgu, natomiast intencja oraz mechanizm oczekiwania ekwiwalentu jest już wynaturzeniem, a nie zdrowym rozwojem. Nastolatkowie i dorośli po takim treningu nie mają wykształconych zachowań altruistycznych, cechuje ich postawa roszczeniowa, biorcy, jeżeli wchodzą w aktywności interpersonalne to kierują się korzyścią własną, potrafią wykorzystywać tą metodę w manipulowaniu innymi, to aktywuje tworzenie toksycznych związków dla potencjalnych korzyści własnych, a nie z pragnienia rozwoju czy realizowania wspólnego celu. Wynaturzenie to, ma swoje bardzo poważne rodzinne, osobiste i społeczne konsekwencje. Osoba taka, wchodząc w każdą relację kieruje się uwarunkowaną w tkance neuronalnej korzyścią własną, gdy jej nie otrzymuje wycofuje się z aktywności i szuka kolejnej „ofiary”, unikając odpowiedzialności za swoje zachowania, osoba taka nie potrafi zrozumieć zastrzeżeń ludzi zdrowych i paradoksalnie nie jest to jej wina, jeżeli trening trwał przez kilka lat w okresie w którym formowała się tkanka kory mózgowej, to nauczyciele i rodzice, którzy im zaufali, przyczynili się do uszkodzenia mózgu dziecka – choć w zamyśle mieli go naprawić.
Więcej informacji pod numerem telefonu: 518-089-032