Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Skuteczne metody wychowawcze należy wykreować uwzględniając indywidualna historię rodzinną, bezwzględnie należy izolować od dziecka osoby które krzyczą na nie lub stosują klapsy, straszą, głodzą, zamykają w ciemnym pokoju za karę. Wykreowanie intencji wychowawczej i świadomie stymulowanie poszczególnych umiejętności, zmienia sposób spędzania czasu z dzieckiem, czyniąc okres dzieciństwa nieszczęśliwym, najbardziej twórczym doświadczeniem rozwojowym, które staje się pamięcią genetyczną szczęśliwego życia.
Czego dziecko potrzebuje by dobrze się rozwijać? Fundamentem dla zdrowia i rozwoju inteligencji jest poczucie bezpieczeństwa i:
-
dobry dotyk, wysokiej jakości i dużej częstotliwości
-
interakcja w pełnym zaangażowaniu: mówienie do dziecka i z dzieckiem, śpiewanie dziecku i z dzieckiem, czytanie mu lub wspólne czytanie
-
dziecko potrzebuje szybkiej reakcji dorosłego na płacz
-
zabawek by rozwijać twórczość i kreatywność
-
ruchu
-
dużej ilości spokojnego snu
-
interakcji społecznych
-
ochrony przed agresją innych członków rodziny i obcych
-
budowania w nim wysokiego poczucia własnej wartości
-
dużej ilości doświadczeń eksplorujących w przestrzeni zewnętrznej
-
rozwijania samodzielności myślenia i samodzielności działania
Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Mózg każdej osoby, a szczególnie dziecka, źle reaguje na każdą formę przemocy, przemoc fizyczna, czyli naruszenie integralności cielesnej dziecka oraz krzyk wywierają dokładnie taki sam destrukcyjny wpływ na mózg, przyczyniając się do śmierci neuronów. „Stres jest niezwykle szkodliwy, ponieważ między innymi zwiększa poziom hormonu znanego jako kortyzol, który ma zgodny wpływ na mózg – prowadzi do masowej śmierci neuronów.”[1] Dziecko, na które krzyczy się, wtedy gdy nie ma zagrożenia życia, które karze się pozbawianiem posiłku, zamyka w ciemnym pokoju, a co gorsze bije się, narażone jest na stres i strach, który trwa latami. Tym samym rodzic, który pragnie zmiany zachowania u dziecka, stosując przemoc wobec niego, sam odpowiada za to, że mózg dziecka nie może stworzyć nowych korzystnych połączeń w korze szarej, które zarządzałyby nowymi, oczekiwanymi wzorami zachowania. Rodzic niszcząc korę szarą dziecka, odpowiada za to, że nie robi ono oczekiwanych postępów, nie jest zdolne do uczenia się nowych zachowań, nie potrafi zmodyfikować swoich reakcji, a blokada nie tkwi w jego woli czy braku woli do zmiany, ale w mózgu, który w wyniku strachu obumiera. Tym samym to rodzic odpowiada za niszczenie mózgu dziecka, choć powinien je chronić, tworząc doświadczenia aktywujące neurogenezę dla nowych wysokiej jakości zachowań
Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Inną patologiczną formą wychowawczą jest nagroda za posłuszeństwo, mózg szybko tworzy wadliwy wzorzec reakcji, o długofalowych negatywnych konsekwencjach. Nagroda aktywuje wyzwolenie dopaminy i oksytocyny w mózgu, kontekst nagradzania dziecka, zwłaszcza gdy jest to forma manipulacji czy przekupywania, koduje się w mózgu, jako czynnik wyzwalający dopaminę. Mózg więc, a nie świadomie dziecko, będzie dążył do ponowienia tego stanu, tym samym dziecko, a później osoba dorosła, działać będzie sterowana tym zakodowanym w pamięci długotrwałej schematem interakcyjnym, co sprawia iż człowiek taki nie będzie żył dla siebie, nie będzie asertywny, sprawczy, skuteczny, ale będzie działał dla potencjalnej nagrody, będzie sterowany pamięcią interakcji, w której posłuszeństwo autorytetowi i spełnienie jego oczekiwań, są źródłem przyjemności. Takie dziecko wyrasta na „pionka” w strukturze hierarchicznej, biologicznie nie jest zdolne do autonomii myślenia, twórczego działania, woli stanowienia o sobie.
Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Skuteczne metody wychowawcze, można stworzyć wtedy gdy rozumie się zasady działania mózgu, gdy ma się świadomość czym jest zachowanie, skąd pochodzi i jak go skutecznie zmienić, korzystając w wiedzy o drogach uczenia się mózgu i o reakcji mózgu na emocje negatywne i pozytywne. Krzyk należy wykorzystywać wtedy gdy życie dziecka jest zagrożone, wtedy reakcja jego mózgu i organizmu działa prawidłowo i prawidłowo koduje kontekst, wraz z mechanizmem obronnym, iż takiej czynności nie należy wykonywać, bo zagraża zdrowiu i bezpieczeństwu.
Początkiem procesu wychowania nie jest pierwsza kara czy nagroda, ale okres ciąży i maksymalna uważność by i kobieta i dziecko nie byli narażeni na stres, u obojga może mieć zły wpływ na stan zdrowia, ponadto po urodzeniu dziecko potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, troski, dobrego dotyku i szybkiej reakcji na płacz, dzięki czemu w jego mózgu dochodzi do korzystnych zmian, mózg tworzy pamięć iż świat zewnętrzny jest bezpieczny i przyjazny, a co za tym idzie, można się spokojnie zająć eksplorowaniem otoczenia i radośnie uczyć nowych rzeczy. Inaczej jest z dziećmi na które krzyczy się po urodzeniu, ich mózg nastawiony jest na obronę, a nie rozwój. Mózg dziecka, które się izoluje w niemowlęctwie i zostawia się same by się wypłakało, koduje w pamięci informacje iż świat jest miejscem niebezpiecznym i trzeba uważać na zagrożenia, takie dziecko ma biologiczne trudności w doskonaleniu inteligencji, jest najczęściej nieufne, labilne emocjonalnie, sprawia większe problemy wychowawcze.
Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Faktem jest iż to jak rodzice będą traktowali dziecko zależeć będzie od ich poziomu rozwoju i świadomości a przede wszystkim od wiedzy o tym jaki wpływ na rozwijający się mózg ma kara i nagroda. Brak wiedzy o zasadach działania mózgu oraz brak zrozumienia czym jest zachowanie dziecka i jak je zmienić, sprawia iż nieustannie dorośli okaleczają swoje dziecko lub dzieci, nieświadomie blokując nie tylko prawidłowy rozwój mózgu, ale aktywując kodowaniem poza świadomą uwagą dziecka, mechanizmów obronnych, czyli reakcji, które pomagają przetrwać z rodzicami lub opiekunami. Tak zakodowane reakcje w ciele migdałowatym i hipokampie, odpowiadają za większość nieprawidłowych, nieskutecznych, czy aspołecznych reakcji ludzi dorosłych. Klaps, krzyk, kara aktywowane w silnym wzburzeniu emocjonalnym przez dorosłych, na zachowanie dziecka, które nie spełnia ich standardów, zawsze wywiera destrukcyjny wpływ na wiele aspektów jego funkcjonowania, nie wpływając na zmianę zachowania dziecka. Dziecko nie jest zdolne do rozwoju intelektualnego, uczy się życia w schemacie zachowań, dzięki którym uniknie kary, co w dorosłości diagnozowane jest najczęściej jako osobowość neurotyczna, nie potrafi myśleć, nie umie racjonalnie rozwiązywać problemów, nie potrafi zaufać ani sobie ani innym.
zdrowy rozwój dziecka
Jakie metody wychowawcze są skuteczne? Czy klaps szkodzi dziecku? Czy krzyczenie na dziecko przynosi efekty?
Metody wychowawcze ewoluują, od zabijania niepełnosprawnych dzieci i dziewczynek w starożytnej Sparcie, zabijania zgodnie z prawem, córek lub dzieci niechcianych przez patriarchę w Cesarstwie Rzymskim, po współczesne wyręczanie się nowymi technologiami, by tylko dziecko „dało” rodzicowi spokój. Co ciekawe niewiele osób wie, że Janusz Korczak nie przyjmował do swojej szkoły dzieci niepełnosprawnych, uważając iż należy inwestować w zdrowe dzieci bez deficytów, tak samo jak pomija się milczeniem fakt iż słynny pedagog Jean-Jacques Rousseau oddał piątkę swoich dzieci do sierocińca. Nie wspominając o przemocy na lekcjach religii czy na zwykłych lekcjach od II wojny światowej do lat 80-tych „rózga karności” była powszechnym środkiem wychowawczym. Stwierdzenie iż „kiedyś było lepiej”, jest mitem, powtarzanym by zracjonalizować fakt iż poziom świadomości rodziców jest niski, a wychowywanie dzieci jest bardziej rutyną - powielaniem metod wychowawczych, zgodnie z rodzinnym wzorem, niż intencjonalnym, świadomy działaniem.