Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie
Dziecko może urodzić się z niekorzystną pamięcią genetyczną, ale jej świadomość, pozwoli aktywować takie doświadczenia iż ta potencjalność nigdy się nie ujawni „jedną z najczęstszych pułapek w procesie myślenia jest kierowanie się utartymi schematami, których sobie nie uświadamiamy.
Mogą to być:
-
schematy ról
-
schematy myślowe: porównywanie danej sytuacji z inną, w której kiedyś się znajdowaliśmy i stosowanie tych samych rozwiązań
-
modele myślowe dotyczące poszczególnych osób: sztywne wzory myślenia lub myślenie opierające się na niesprawdzonych lub nieaktualnych założeniach
-
luki w rozumowaniu: wnioski niepoparte danymi lub wyciągnięte z pominięciem pewnego etapu rozumowania
-
niewłaściwe nastawienie: patrzenie na problem przez pryzmat wstydu i winy – przeszkadza to we właściwej interpretacji rzeczywistości
-
reakcje emocjonalne lub defensywne: reakcje oparte na świadomości doznanych krzywd, nastawione na obronę.”[3]
To czego nienawidziła prababka, babka, matka czy siostra, czy pradziadek, dziadek, ojciec i syn, w odniesieniu do członków własnej rodziny jest zawsze patologią i dewiacją, bo w środowisku zdrowym inwestuje się w przetrwanie własnych genów (w dzieciach), a nie aktywuje się ich śmierć. Tym samym intencja zdrowia, powinna aktywować zmianę myślenia przez refleksję autobiograficzną w odniesieniu do rzeczywistych doświadczeń w systemie rodzinnym, by nadać im realną, rzeczywistą wartość, następnie należy zweryfikować swoje modele myślowe i wykreować nowe, żywiąc nienawiść i pogardę dla każdego człowieka stosującego przemoc, blokując socjalizowanie dzieci do ról kozłów ofiarnych. Gdy nienawidzi się ludzi, czyniących zło, wtedy prawidłowo koduje się w mózgu to co jest realnie zagrażające i co jest bezpieczne.
[1] Harris J.R. (1998) Geny czy wychowanie? Co wyrośnie z naszych dzieci i dlaczego, Warszawa: Wydawnictwo Jacek Santorski & CO, s. 59
[2] Eisenberg N., Fabes R.A, Losoya S. (1999) Reakcje emocjonalne: ich regulacja, korelaty społeczne i socjalizacja (W:) Salovey P., Sluyter D.J. (red. nauk.) Rozwój emocjonalny a inteligencja emocjonalna, Poznań: Dom Wydawniczy REBIS, s. 236
[3] Hargorve R. (2006) Mistrzowski coaching, Kraków: Oficyna Ekonomiczna, s. 45
Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie
Każde dziecko tak naprawdę dorasta w innej rodzinie, inaczej jest traktowane i inaczej socjalizowane, ma też inne wspomnienia, ponieważ czas między pojawieniem się pierwszego a ostatniego dziecka, wpływa na zmiany w materiale genetycznym rodziców i na sposób ich funkcjonowania, „dzieci żyjąc w tym samym domu, będą miały różne doświadczenia, które można z pewną dokładnością przewidzieć właśnie na podstawie kolejności narodzin.”[1] Ponieważ mózg każdej osoby w rodzinie, dysponuje rozległą pamięcią schematów interakcyjnych, mózg, a nie człowiek wyzwala reakcje, na to konkretne dziecko i rozwija ono od urodzenia swoisty, rodzinny wzorzec roli, jaką odgrywali od wielu pokoleń ludzie w pokoleniach wcześniejszych. Zdaniem specjalistów, dzieci nie rodzą się złe, czy trudne, ale sposób w jaki są od poczęcia traktowane, rzutować będzie na ich emocjonalne funkcjonowanie ponieważ sposób traktowania dziecka, rzeźbi jego korę szarą „badacze często odnotowywali, iż kontekst społeczny w jakim wychowuje się dziecko, wpływa na kształt profilu charakterologicznego, a tym samym pozwala na przewidywanie rozwoju ewentualnej psychopatologii.”[2] Jeżeli w systemie rodzinnym wzmacnia się agresję, żywi się nienawiść i popiera się przemoc między rodzeństwem i innymi członkami rodziny, wtedy nie dziecko samo w sobie rodzi się złe, tylko jego potencjalność genetyczna zostaje aktywowana i wzmocniona. Reakcje przodków - ślady pamięciowe zachowań, z którymi dziecko przychodzi na świat, można skutecznie wygasić, aktywując neurogenezę dla nowych wzorów zachowania. Dziecko przychodzi na świat z rodzinną potencjalnością zachowań, ale to sposób w jaki jest socjalizowane uaktywnia tą pamięć. Tym samym to wpływ środowiska rodzinnego wyzwala i wzmacnia zachowania agresywne u dzieci.
Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie.
W mózgu dziecka zgromadzona jest wiedza jak przeżyć w tej konkretnej rodzinie, nie jest to wiedza zdrowa, uniwersalna, tylko metoda na przetrwanie, tak jak dziecko jest dla mózgu ojca i matki bodźcem aktywującym reakcje, tak samo oni są katalizatorami reakcji które wyzwala mózg, bez świadomej uwagi dziecka. Brak świadomości biograficznej, a raczej wypieranie faktów i unikanie rozmów o realnych doświadczeniach w rodzinie, sprawia iż dziecko wyzwala tylko te wzory zachowań, którymi dysponuje pamięć jego mózgu. Gdy system rodzinny się nie rozwija, nie interioryzuje się nowych schematów zachowania i nie zmienia się sposobu wychowywania dzieci, trudne interakcje z przeszłości, pojawią się w kolejnej generacji.
Aktywowanie w dziecku kodowania w jego pamięci zdrowych wzorów zachowania, związane jest ze świadomością biograficzną dotyczącą nienawiści jaką żywiono do określonych osób, oraz powodów dla których ta pamięć utrwalana była z pokolenie na pokolenie. W tej historii rodzinnej, fakt iż pierworodnej córce zablokowano realizowanie jej planów i nie mogła ona stanowić o sobie a był to czas w którym Polska znajdowała się jeszcze na przełomie między czasem pod zaborami a okresem odzyskania niepodległości, kontekst historyczny miał wpływ na sposób traktowania i wychowywania dzieci w tej rodzinie. Tak się stało iż w roku w którym Polska odzyskała niepodległość przyszła na świat najmłodsza córka, jej rodzice inaczej ją socjalizowali i dali jej wolę, wolność życia w zgodzie z sobą. Nienawiść, żal i poczucie krzywdy, sprawiło iż trzecia córka przeklinającej kobiety, została zniszczona, właśnie przez silne negatywne emocje jej matki, które zakodowały się w genetycznej pamięci, iż najmłodsza trzecia siostra to zagrożenie, coś złego, świadomość iż mózg reaguje na emocje, a nie na kulturowe modele myślowe, pozwala zrozumieć zachowania członków rodziny, wyzwalając ludzi z przekonań o niezmienności losu, werbalizowanego w komunikacie "u nas to rodzinne". Nienawiść oznacza dla mózgu niebezpieczeństwo, a z niebezpieczeństwem trzeba walczyć. Przeklinająca kobieta urodziła kilkoro dzieci, jej nienawiść do męża, do siostry, sprawiły iż wszyscy rozwinęli zachowania patologiczne, dodatkowo gdy potomstwo tej kobiety obserwowało jak należy traktować trzecią córkę, zinterioryzowało ten model interakcyjny i tak fala cierpienia, nienawiści i bólu „skaziła” aż cztery pokolenia.
Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie.
Engram nienawiści, to ślad pamięciowy który kodują ludzie, gdy czegoś nienawidzą lub gdy coś kochają, stąd dziecko agresywne wobec innych dzieci, rodzic agresywny wobec jakiegoś dziecka, lecz nie wobec wszystkich, uaktywnia bezrefleksyjnie schemat interakcyjny i przenosi ból i cierpienie z pokolenia na pokolenie. Złe zachowania dziecka można skutecznie wygaszać, ale tylko wtedy gdy rodzice konsekwentnie je blokują i sami są przykładem prawidłowego reagowania w interakcjach. Zmiana intencji rodzinnej, na nową zdrową: rozwinąć w dzieciach autonomię i wolę stanowienia o sobie, wesprzeć je w rozwoju kluczowych kompetencji, zablokuje wielopokoleniowy engram pamięci metod wychowawczych, a świadomość kogo się nienawidziło, pozwala w akcie refleksji, zracjonalizować tamte doświadczenia nadając im w swojej pamięcią inny sposób interpretacji, co automatycznie zmieni sposób myślenia o dzieciach z biograficznego na zdrowy.
Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie
Ku przestrodze!
Cztery pokolenia temu pra babka nie mogła wyjść za mąż za ukochanego, została zmuszona do ślubu z mężczyzną, którego szczerze nienawidziła, gdy dodatkowo jej najmłodsza siostra mogła wybrać męża i mogła sama decydować o swoim losie, w mózgu najstarszej córki, w tym systemie rodzinnym zrodził się program genetyczny nienawiści i życzenia śmierci najmłodszej siostrze. Ta skrajna nienawiść i zazdrość popchnęła kobietę do wyartykułowania przekleństwa do swojej najmłodszej siostry w dniu jej ślubu „obyś zdechła, Ty i Twój mąż”. Takie zdarzenia aktywują natychmiastowe kodowanie ich w pamięci długotrwałej oraz silnie wpływają na zachowania i reakcje ludzi w pokoleniach kolejnych. Mózg zakodował iż trzeba "zabić", zniszczyć najmłodszą, trzecią siostrę i program ten był realizowany przez trzy kolejne pokolenia w tej konkretnej rodzinie. Trzecia córka przeklinającej kobiety została wpędzona w chorobę psychiczną przez swoje rodzeństwo, jej życie było pasmem cierpienia i udręk, ponieważ doświadczyła skrajnego sadyzmu od najstarszego rodzeństwa, w kolejnym pokoleniu było podobnie, najstarsze dziecko miało program zabić najmłodszą siostrę. Zachowania najstarszych dzieci pełne agresji, nienawiści, sadyzmu, było engramem śladem pamięciowym, zakodowanym w mózgu, który powstał w mózgu przeklinającej kobiety. Ponieważ przemoc była akceptowana w tej rodzinie i bagatelizowana, a o cierpieniu tych dzieci, nikt nie miał pojęcia, z uwagi na to iż przy osobach obcych tworzono fikcyjny wizerunek rodziny, tym samym, z pokolenia na pokolenie utrwalał się gen sadyzmu i patologiczny schemat interakcyjny. Fakt pojawienia się takiej patologii, wynikał z kilku zmiennych: z genetycznej pamięci schematu interakcyjnego który stworzyła prababka, z powielania go w kolejnych pokoleniach oraz z powodu niskiego poziomu rozwoju i świadomości i braku wiedzy o tym czym jest zdrowa rodzina.
zdrowy rozwój dziecka
Czy dzieci rodzą się złe? Skąd się biorą niegrzeczne zachowania dziecka? Engram nienawiści, który niszczy relacje w rodzinie
Mity na temat zachowań dzieci, wynikają z braku wiedzy i świadomości członków rodziny w odniesieniu do wiedzy o tym jak działa ludzki organizm, jak mózg koduje wzory zachowania oraz to ignorowanie faktów i tworzenie rodzinnych opowieści, które koncentrując się na faktach, nie mają pokrycia w rzeczywistości. Każde dziecko rodzi się z potencjalnością zachowań członków swojej rodziny, oznacza to, że pamięć genetyczna ojca i matki ale też ich przodków, staje się fundamentem dla rozwoju mózgu w życiu płodowym. Potencjalności zachowań nie będą uniwersalne, zdrowe, tylko typowe dla tej struktury rodzinnej. Te stworzone na fundamencie genetycznej pamięci ścieżki neuronalne mogą być aktywowane, wzmocnione lub mogą zniknąć, wszystko zależy od tego jak rodzina będzie postrzegała dane dziecko i jak go będzie wychowywała. Z uwagi na to, że zdecydowana większość osób powiela metody wychowawcze po przodkach i ich mózgi wyzwalają wzory zachowań zgodnie z pamięcią schematów interakcyjnych, każde dziecko będzie traktowane i socjalizowane według klucza. Pierwszy syn, tak jak pierwsi synowi, drugi syn, jak drudzy synowie. W tym modelu wychowawczym, pojawiają się dwa kluczowe problemy. Pierwszym z nich jest socjalizowanie dziecka do już występującej roli rodzinnej, a drugi to realizowanie intencji rodzinnej. Istnieje jeszcze jedna zmienna jaką jest pamięć nienawiści która w mózgach dzieci uaktywnia się agresją, mściwością wobec innych dzieci lub innych członków rodziny. Engram nienawiści, wynikający z pamięci krzywdy, zranienia, zazdrości może oddziaływać na życie rodzinny nawet do czterech pokoleń.