Homeostaza. Jak dbać o zdrowie mózgu? Jak dbać o zdrowie ciała?
Zdrowie mózgu, zaczyna się od zmiany myślenia z przypadkowego, chaotycznego, na ukierunkowane przez człowieka, najlepiej zgodnego z intencją „dbam o zdrowie mózgu i organizmu”, a mózg sam pobudzać będzie swojego właściciela do właściwego zachowania.
Mózg steruje człowiekiem, dopóki, nie zacznie się nim zarządzać. Nowe ciekawe, interesujące doświadczenia, które kreuje się by skutecznie realizować cele, wygaszają przeszłe samoczynne reakcje mózgu, przez prosty fakt, mózg jest jednozadaniowy. Nie może w jednym czasie realizować dwóch poleceń.
Słowa i emocje, z nimi skojarzone, będą silnie aktywowały neurony kojarzące, zależnie od tego jakie myśli, jakie słowa człowiek przywołuje do swojej pamięci.
JA kocham SIEBIE
JA ufam SOBIE
JA dbam o zdrowie!
Koncentracja na JA, i pozytywne wartościowanie własnego JA - czynią CUDA!
Homeostaza. Jak dbać o zdrowie mózgu? jak dbać o zdrowie ciała?
Zdrowie mózgu, można wzmacniać, kierując się kilkoma prostymi zasadami, udowodniono naukowo że głęboki, spokojny, miarowy oddech, wycisza nad reaktywność mózgu, który odczytuje zwiększony napływ tlenu w kategoriach „bezpieczeństwa”, tym samym uaktywnia w organizmie stan homeostazy i człowiek uzyskuje możliwość jasnego, twórczego, realnego myślenia.
Inna skuteczna metoda, by mózg nie wszczynał alarmu i nie aktywował reakcji obronnych, destabilizując organizm, to umiarkowany spokojny ruch: spacer, pływanie, relaksacyjna jazda na rowerze. Umiarkowana, nie wysiłkowa aktywność fizyczna, zarządzana jest przez korę szarą, ośrodki zarządzające tym ruchem, połączone są z obszarami mózgu zarządzającymi mową i relacjami społecznymi. Taka aktywność fizyczna dobrze wpływa na zdrowie organizmu, pośrednio wzmacnia obwody neuronalne dla umiejętności lepszego komunikowania się i skuteczniejszego funkcjonowania w relacjach społecznych.
Bardzo polecaną metodą, która pomaga oczyścić pamięć mózgu emocjonalnego, przywracając homeostazę organizmu jest pisanie do siebie o trudnych doświadczeniach. Badania przeprowadzone na szeroką skalę, w renomowanych ośrodkach badawczych, w których oceniano reakcje organizmu przed i po opisaniu wspomnień, potwierdziły wysoką skuteczność tej metody. Werbalizacja przeszłego doświadczenia, które uruchamia emocje, towarzyszące zdarzeniu, porządkuje pamięć mózgu, pozwalając umiejscowić przeszłe doświadczenie w czasie, jako zdarzenie przeżyte, a przez to zamknięte. Możliwość refleksyjnego przeanalizowania własnej opowieści, prowadzi do refleksji, jak warto zmodyfikować własną reakcję, gdyby sytuacja zaistniała w teraźniejszości. Werbalizacja emocji i stworzenie spójnej narracji, aktywują inny sposób interpretacji doświadczenia przez mózg, dzięki uruchomieniu świadomości. Mózg integruje informacje, łączy swoje stworzone wspomnienia z narracją swojego właściciela, tak uporządkowane wspomnienie trafia do hipokampa, stając się skarbnicą wiedzy, która już emocjonalnie nie destabilizuje organizmu.
Jednak tym, co aktywuje zdrowie mózgu i pozwala utrzymać mózg w dobrym stanie jest poczucie własnej wartości i poczucie indywidualnej tożsamości JA. Udowodniono ponad wszelką wątpliwość iż osoby, które zaczynają chorować, zatracają poczucie JA, nie tylko nie czują się sobą, nie potrafią myśleć o sobie jak o odrębnej wartościowej, godnej miłości, szczęścia zdrowia, jednostce. Takie osoby, identyfikują się z zewnętrznym konceptem JA, którym najczęściej jest etykietą, uniemożliwiającą czy utrudniająca powrót do zdrowia mózgu „chory”, „znerwicowany”, „lękowy”. Każda etykieta blokuje zdrowie mózgu, aktywując niekorzystne reakcje fizjologiczne. Wzmocnienie JA – JA jestem sobą, JA jestem zdrowy, JA jestem sprawczy, pobudza neurony kojarzące do działania, zgodnie z rozkazem. Wiele specjalistów sądzi iż dwie zmienne jakimi są podmiot i orzeczenie, działają najsilniej na mózg i na sposób w jaki aktywuje on reakcje. JA JESTEM, jestem skuteczny, jestem wartościowy itd. pobudza te rejony mózgu, które rozpoznają etykietę i aktywują zakodowane w pamięci mózgu schematy reagowania.
Mózg jest pamięcią, ale też mózg jest fizyczny, ponieważ składa się z komórek, ich zapotrzebowanie na składniki odżywcze, jest ogromne, zaspokojenie potrzeb mózgu w odniesieniu do wysokiej jakości właściwie skomponowanej diety, pomaga wzmocnić siłę działania korzystnych neuronów. Najczęściej organizm sam wysyła sygnały, jakich składników pokarmowych potrzebuje by funkcjonować wydajniej, tylko trzeba uważnie wsłuchać się w swój organizm.
Homeostaza. Jak dbać o zdrowie mózgu? Jak dbać o zdrowie ciała?
Mózg gromadzi wiedzę życiowa, ale też mózg ma w swoich zasobach całą wiedzę przodków, wszystko co uznawali oni za pozytywne lub negatywne, jest pamięcią kolejnego pokolenia, stąd reakcje mózgu, mogą negatywnie lub pozytywnie wpływać na jakość życia i na zdrowie ciała, zależnie od tego co pamięta mózg. Nie zawsze człowiek ma dostęp do wiedzy dawnej, a nawet do wiedzy autobiograficznej, dodatkowo mózg ma swoje mechanizmy samoleczenia i reagowania i zdarza się, że mózg sam, chroniąc swojego właściciela, blokuje dostęp do dawnych treści, po to, by człowiek straumatyzowany, mógł w miarę normalnie funkcjonować, bez rozmyślania o przeszłym cierpieniu, czyli bez możliwości aktywowania trudnych wspomnień.
intuicja, innowacja, inteligencja
Homeostaza. Jak dbać o zdrowie mózgu? Jak dbać o zdrowie ciała?
Mózg jest pamięcią, stąd zdrowie mózgu związane jest z rozumieniem roli pamięci w aktywowaniu lub wygaszaniu reakcji fizjologicznych, które są samoczynnie wzbudzane przez mózg. Silne emocje w doświadczeniu życiowym, samoczynnie aktywują zmiany w pamięci mózgu, w różnych jego częściach (mózg jelit, mózg serca, mózg gadzi, mózg emocjonalny, kora szara), aktywując kodowanie reakcji, które mózg samoczynnie wyzwalać będzie, gdy rozpozna bieżący bodziec, jako tożsamy z pamięcią doświadczenia, w którym powstał schemat reagowania. Ta zależność: samoczynna reakcja mózgu na zmiany somatyczne w ciele, odpowiada za poprawę zdrowia, lub aktywowanie choroby, zależnie od indywidualnego doświadczenia. Stąd troska o zdrowie mózgu, związana jest ze zrozumieniem jak on działa w odniesieniu do pamięci doświadczeń.